F. Mendelssohn-Bartholdy, Elias

recensie geplaatst december 2008

Herreweghe en Bernius
Soile Isokoski (sopraan), Monica Groop (alt), John Mark Ainsley (tenor), Petteri Salomaa (bas)
La Chapelle Royale, Collegium Vocale et Orchestre des Champs Élysées o.l.v. Philippe Herreweghe
Harmonia Mundi 901463.64 (2)

De orkesten Champs Élysées en Klassische Philharmonie Stuttgart zijn veel beter dan dat van Theâtre Royal de la Monnaie. Of is het de verdienste van de dirigenten dat je de lijnen veel beter kunt volgen, dat sommige instrumenten opeens voorrang krijgen, waardoor het stuk veel interessanter wordt?

De solisten bij Herreweghe en Bernius zijn prachtig. De belangrijkste rol, die van Elia, wordt door zowel Petter Salomaa als Michael Volle zeer goed gedaan; hun stemmen zijn mooi laag en ze weten waarover ze zingen: venijnig als ze de priesters vragen of hun afgod misschien slaapt, wanhopig als het maar niet wil regenen en moegestreden in de aria “Es ist genug!”

Ook de andere solostemmen zijn mooi en er wordt zuiver gezongen en nooit over the top. Bij het duet “Herr, höre unser Gebet”, bijvoorbeeld, is het geen wedstrijd wie het hardst kan zingen; de dames kleuren juist naar elkaar toe en ze maken, met het koor op de achtergrond, echt muziek. Waar bij Pappano het knaapje een vrouw is met operastem, die ergens achteruit het theater zingt dat er geen wolken in zicht zijn, wordt bij de andere opnames deze rol ook door een vrouw gezongen, maar dan wel loepzuiver en welhaast dun, en daarmee veel overtuigender.

In de Luister van zomer 2008 beoordeelt Frits Ham de cd van Bernius met een tien: “Vroom, biddend, woedend, wat een doorleefde uitvoering, wat een precisie, wat een schitterende koorzang, wat een homogeen solistenkwartet. Deze opname zal lang als standaarduitvoering gelden.”

Ik ben het eens met deze lovende woorden, maar eerlijk gezegd vind ik die van Herreweghe even bijzonder.

Leonie van Rijen