Hemelse Elias

auteur: Boudewijn Verhoef

Het oratorium Elias van Felix Mendelssohn Bartholdy  klonk in de goed gevulde Grote Kerk in Gorinchem op 23 januari. Een meesterwerk van de componist met een link naar zijn vereerde Matthäus Passion van Johann Sebastiaan Bach. Want, hoewel er 117 jaren tussen de premières van beide werken zitten, en Elias de romantiek vertegenwoordigt, zijn er veel overeenkomsten.

Een overtuigende uitvoering waarin koren, solisten en orkest een prima balans vonden en elkaar inspireerde waardoor het een uitvoering werd die veel indruk maakte. Het Christelijke Oratorium Vereniging, bijgestaan door collega’s uit Huizen en het Begeleidingsorkest Continuo Rotterdam en de solisten Diane Verdoodt (sopraan), Magareth Beunders (alt), Marten Smeding (tenor) en Frans Fiselier (bas) stond niet zoals al vele jaren onder leiding van Kees Glaubitz, maar Toon de Graaf was de dirigent, omdat Glaubitz door ziekte deze taak niet kon vervullen. De Graaf heeft het hoge niveau gehandhaafd en dat is een goede ontwikkeling.

Al in aanvang was het duidelijk. De sopranen in de koren hadden geen enkel probleem met de hoge tonen. Ingetogen, werkend naar een climax was het geheel door het homogene spel een lust voor het oor. Een bas met een prachtige volle stem, een alt met heel veel kwaliteit en een prima orkest. Met name het slot van het eerste deel was zeer indrukwekkend.

Kortom een boeiende uitvoering in een vlot tempo. Niets dan lof. Hoewel toch een puntje wat iets minder was. Een jongenssopraantje was op de kansel geplaatst voor een korte solo. Dit kwam niet helemaal uit de verf. Te zacht en slecht verstaanbaar was de zichtbaar nerveuze jongen. Het enige wat iets minder was in dit verder voortreffelijke geheel.

Boudewijn Verhoef

> terug naar terugblik
> bekijk concertfoto's