Händels Messiah bijna kamermuzikaal, maar met maximale zeggingskracht

bron: AD/Rivierenland 17 december 2007, door GER VAN DER TANG

COV Gorkum, Kamerorkest Continuo Rotterdam, Margriet den Hartog, orgel, en solisten o.l.v. Kees Glaubitz.
Gehoord: 14 december, Grote Kerk in Gorinchem

Geen Messiah met honderden zangers, groot orkest, een halve brassband en een kleine batterij slagwerkers voor het 'Hallelujah', 'The trumpet shall sound' en 'Worthy is the Lamb'. De uitvoering van Händels meesterwerk door COV Gorkum, vrijdag in een stampvolle Grote Kerk, kenmerkte zich juist door bescheiden proporties.

De benadering van dirigent Kees Glaubitz was haast kamermuzikaal, waarvoor hij alle steun vond bij de voortreffelijke musici van Continuo Rotterdam en organiste Margriet den Hartog. Juist daardoor realiseerde hij een maximum aan intensiteit en zeggingskracht. Dit laatste ook in letterlijke zin. De oud-testamentische teksten over de komst van de Messias, zijn lijden en opstanding, waren prima verstaanbaar. Oók in de koorzang, waarbij naast het schijnbare gemak waarmee de lastige fugatische passages werden genomen, de homogeniteit opviel. Met centraal in het ensemble de karakteristieke klank van de altengroep.

Ook aan nuancering ontbrak het niet. Zo werd 'For unto us a Child is born' licht, intiem gehouden. Het juichende 'Wonderful, Counsellor' klonk daarna extra feestelijk.

En dan het jonge solistenteam. In 'Comfort ye' viel al meteen het mooie, warme timbre van de tenor Jean-Léon Klostermann op. En de bas Ronald Dijkstra liet in het in donkere tinten geschilderde 'The people that walked in darkness' expressieve zang horen. Hanneke de Wit excelleerde in haar sopraan-aria's, die waren stralend en mooi gefraseerd. Maar de grootste verrassing was de countertenor Rob Meijers. Ietwat gespannen in het begin, maar vooral in het ontroerende 'He was despised' maakte hij, gevoelig begeleid door strijkers en orgel, een buitengewone indruk. Prachtige zang, recht tot het hart.

> terug naar terugblik