Recensie Matthäuspassion 2003

door Henk Geuzebroek

De Matthäuspassion op 18 april jl. week weer weinig af van die van voorgaande jaren. De stukjes die ik daar ieder jaar over schrijf beginnen steeds meer op elkaar te lijken en geven soms de indruk van kopieën! Want: weer een uitvoering met indringende, geëmotioneerde en ononderbroken spanning zonder concentratieverlies, met twee gezonde en alerte koren, waarbij de jongens van het Sacramentskoor Breda niet mogen worden vergeten, met een prachtig solistencorps en een correct en geroutineerd werkend orkest, met ook daar bijzonder mooie solisten. Als vanouds, zeg ik maar.

Persoonlijk had ik een beetje de indruk dat sommige stukken wat milder, devoter en wat gematigder overkwamen dan in voorgaande uitvoeringen, met name in het openingskoor, het slotkoor van het eerste deel, de inleidende koor-aria tot het tweede deel, sommige aria's. Dat deed me wel plezier, omdat sommige opvattingen van Kees me soms wel eens wat ver gingen. Maar op andere momenten waren explosieve uitbeeldingskracht en emotionele uitdrukking in hoge mate aanwezig, zoals bijvoorbeeld in de Kruisigingskoren, Blitze und Donner en dat soort momenten. Kortom: een aaneengesloten, nergens onderbroken en gespannen uitbeelding van dit huiveringwekkende verhaal, die het publiek van begin tot eind in de ban hield. Toch beslist wel een koor met kwaliteiten!

Bij deze uitvoering was ook weer een bijzonder mooi solistencorps betrokken. Deze keer in de eerste plaats te noemen de sopraan Nienke Oostenrijk, een nieuweling in ons vertrouwde solistengezelschap met een hoge, open, stralende en zeer beweeglijke stem, een beetje aan de lichte kant, die op indrukwekkende wijze een schitterende "Blute nur" aria overbracht, en een ontroerende "aus Liebe"; die grote indruk achter liet. Margareth Beunders wist met haar milde en warme alt weer overtuigend te ontroeren, met name in de Buss und Reu aria, met twee schitterende traverso's. Marten Smeding als evangelist en Ronald Dijkstra, die sonoor en bezield de Christuspartij verzorgde, vormden een overtuigend evangelisch centrum, terwijl de tenor Robert Luts en de bas Martijn Sanders voor bezielende aria's en kleinere partijen zorgden.

Het barokensemble "Florilegium Musicum" is een schilderachtig en kwalitatief hoogstaand orkest dat correct en attent opereerde en over prachtige solisten beschikt: de twee traverso's in "Buss und Reu", twee hobo's in "ich will dir mein Herzen schenken", de vioolsolo in Gib'mir meinem Jesu wider" - in een kras tempo! - en nog wel meer, er was veel te genieten. Het is zonder meer een warm en gedegen ensemble, maar een aantal "routineuze" momenten waren toch ook wel waarneembaar en deden vermoeden dat de oeverloze hoeveelheid "Matthäussen" die die orkesten vaak moeten spelen, niet zonder sporen blijft. Het waren trouwens kleine, onopvallende momenten die geen schade achterlieten.

Kortom - weer een gedegen, muzikaal en liturgisch goed onderbouwde uitvoering op niveau, die zeker bij het publiek in de uitverkochte kerk veel indruk heeft gemaakt.

> terug naar terugblik