Prachtige Matthäus Passion in Grote Kerk Gorinchem

bron: AD/Rivierenland 15 april 2006, door GER VAN DER TANG

Gorinchem - Het uitvoeren én bijwonen van Bachs Matthäus Passion is niet alleen een grootse muzikale, maar vooral ook een geestelijke ervaring. Toen gisterenmiddag om vier uur de alt Margareth Beunders, begeleid door een schitterende vioolsolo, het 'Erbarme dich' inzette, was het doodstil in de Grote Kerk.

Een van de vele momenten van ontroering en bezinning tijdens deze uitvoering van dit meesterwerk onder leiding van Kees Glaubitz, alweer voor de tiende achtereenvolgende maal. Met medewerking van 'zijn' koren' COV Gorkum en de Oratoriumvereniging Pro Musica uit Werkendam, het befaamde Jongenskoor van het Sacramentskoor Breda, het Barokorkest Florilegium Musicum en een zestal solisten.

Het begin was wat mat, een beetje vlak. De koralen en aria's klonken mooi, maar het was allemaal net iets te 'beheerst', te afgewogen. Dat veranderde tijdens de scène op de Olijfberg, vooral door het indrukwekkend optreden van de bariton Ronald Dijkstra - vervanger van Hans Voschezang - in de Christuspartij. Met zijn 'Mein Vater, ist's nicht möglich dass dieser Kelch von mir gehe' veranderde het koloriet en werd het drama dat het Lijdensverhaal is, hoor- en voelbaar in de volle kerk.

Het publiek kon genieten van koorzang van zeer hoog niveau. Naast de warme klankkleur en de heldere dictie in de grote koren en koralen, viel op hoe verzorgd de interventies in de solopartijen klonken. Bijvoorbeeld het felle Lasst ihn, haltet en het opwindende Sind Blitze, sind Donner tijdens het duet voor sopraan en alt (no. 33).

Naast de voortreffelijke Dijkstra lieten ook de andere solisten prachtige zang horen. Zo de sopraan Ellen Schuring in de ontroerende aria 'Aus Liebe'; Margareth Beunders in het smartelijke recitatief 'Ach, Golgotha'; de tenor Alex Vermeulen in zijn recitatieven en aria's en de bas Willem de Vries in, onder meer, 'Komm süsses Kreuz', mooi begeleid door viola da gamba en contrabas.

Rein Kolpa als de Evangelist was vocaal niet geheel tegen zijn rol opgewassen, maar betoonde zich een boeiend verteller, soms huiveringwekkend zoals bij de loochening van Christus door Petrus. Het slot kwam met een indrukwekkend 'Wir setzen uns mit Tränen nieder'. Een waardig besluit van de Passietijd.

> terug naar terugblik