De schoonheid en emotionele kracht van Verdi's Requiem
Bron: AD/Rivierenland 31 januari 2011, door GER VAN DER TANGCOV Gorkum, COV Huizen (NH), Continuo Rotterdam en solisten o.l.v. Kees Glaubitz. Gehoord: 28 januari, Grote Kerk
GORINCHEM - Giuseppe Verdi's Requiem (1874) is uniek. Qua grootsheid en dramatiek is het alleen te vergelijken met Berlioz' Grande Messe des Morts, qua muzikale sfeer en klankkleur enigszins met Verdi's opera Don Carlos.
Een ding is zeker: dit magistrale werk verdraagt geen routineuze aanpak. Sterker, het inspireert de uitvoerenden - dirigent, orkest, solisten, koor - steeds weer het uiterste te geven. Een stelling, die overtuigend bewijs kreeg in de uitvoering die Kees Glaubitz vrijdag leidde in de Gorcumse Grote Kerk, met zijn twee voortreffelijk geprepareerde koren, een geconcentreerd werkend orkest Continuo Rotterdam, dat grote indruk maakte, en een uitnemend solistenteam.
Een uitvoering die warmte en intimiteit uitstraalde, zoals de wonderbaarlijk mooie opening door strijkers en koor in Requiem aeternam. Naast emotionele kracht, zoals in Lacrymosa dies illa (O dag vol tranen). En spektakel. Het Dies Irae hebben we zelden zo overdonderend, zo verpletterend gehoord. Een geweldige prestatie van koor en orkest, die bij de herhalingen alleen maar meer effect sorteerde. Zeker in het Libera me, waarin de verschrikkingen van de Dag des Oordeels uitmondden in een ontroerende bede van de sopraan (Marjorie Ginczinger) en het koor om rust voor de overledenen.
We schreven het al: de solisten waren eersteklas. Naast Ginczinger, die etherische momenten afwisselde met passages van aangrijpende dramatiek, excelleerde ook de alt Joke de Vin, zoals in Lux aeterna. Opvallend was hoe zij in Recordare en Agnus Dei hun stemmen naar elkaar toekleurden. Marten Smeding zong een prachtig Ingemisco en gaf met zijn lirico spinto-tenor een aparte kleuring aan het solistenkwartet. Schitterend was ook de zang van de bas-bariton Frans Fiselier, zoals in het indringende Confutatis maledictis.
Een bevlogen uitvoering. De kerk was niet helemaal vol. Wie dit prachtige ensemble alsnog, of nogmaals, in dit werk wil horen, spoede zich aanstaande zaterdag naar de herhaling in de Grote Kerk te Naarden. Met een kleine ontsporing bij het koor in Libera me (fuga) komt het vast helemaal goed.
> terug naar terugblik
> bekijk concertfoto's